OTİZMİ YAŞAMAK

Ben otizmi olan 9 yaşında bir bireyim. Beni farklı yapan şey otizmim, otizmim olmasaydı benim özelliklerim çok sıradan olurdu.

           Otizmim beni ben yapan özellik. Öğretmenlerim benim herşeyi yapabileceğimi düşünüyor. Öğretmenlerim bana inanıyor. İnanmak en önemli şey. Otizmim benim iyi oynamamı engellemiyor. Ben iyi oyun oynuyorum. Evde herkes bana sevgiyle bakıyor. Okulda öğretmenim beni çok seviyor. Ben oldukça şanslıyım. Ben okuma yazmayı kendim öğrendim. Ama yazdığımı göstermedim.

Ben kendimi hazır hissedince gösterdim. Kendimi  hazır hissedeceğim insanlar lazımdı. Daha önce başka öğretmenler beni anlamadı. Aileme de yazdığımı göstermedim çünkü onlarında hazır olması gerekiyordu. Ailem benim yazdığımı bilmiyordu. Ama ailem evde beni  çok iyi anladı. Daha önce anaokulunda veya dışarda yaşadıklarımı ailemle paylaşmak istedim ama fırsatım olmadı. Buna rağmen ailem beni çok iyi anladı. Evde annem, babam beni olduğum gibi kabul ettiler. Otizm beni ayrı yapan şey.

Anneler, babalar otizmi anlamalı ve kabullenmeli. Evde çocuklarıyla oyun oynamalı.

Otizm aynı diğer durumlar gibi ele alınmalıdır. Sadece farklılıkları görmek işe yaramaz.  Otizm aynı zamanda bir ayrıcalıktır, farklı olmaktır. Kötü bir şey değildir.Otizm bir son değildir bir başlangıçtır. Otizm zorlukları olan ama aynı zamanda güzelllikleri olan bir durumdur. 

Yukarıdaki okuduklarınız merkezimize devam eden ve otizmi olan bir öğrencimizin kendi yazdıklarıdır. Bu yazıyı kendisi el yazısı olarak bize yazmış ve internet sayfamızda yayınlamamızı istemiştir. Bu yazıyı yazmak istemesindeki amaç ; otizmi anlatmak, otizmi yaşayan arkadaşlarına yardımcı olmak ve otizmli çocukları olan ailelere bu durum hakkında bilgi vermektir.

Otizm gibi anlaşılması zor ve karmaşık bir dünyanın kapısını bize araladığı ve bu konuda bilgiler verdiği için kendisine çok teşekkür ederiz.